دست نوشته های یک مادر
امیر خانه ما
ن : محمد طه ت : ۱۳٩٢/٤/٢٢ ز : ۱٢:٠٩ ‎ب.ظ | +

قبل ترهای دورتر که هنوز محمدطه یی در کار نبود و حتی تا همین اواخر هم هرجا سخن از

امیر بودن بچه تا هفت سالگی میشنیدم با خودم میگفتم مگر قرار است غیر از این باشد ؟!

یک بچه طفل معصوم بی آزار اگر امیر نباشد پس چی باشد !!!!!!!!

اما... امان از این پسر 2ساله ..وامان از این روزها که اصلا انگاری دچار بلوغ زودرس شده ..

به پوشک من چیکارداری؟!!    من میخوام الان فلای سی دی رو ببینم..  و .....

و حتی وقتی کانال تلویزیون هنگام نمایش دادن فیلم جذاب ستایش عوض میشه: اِ  اِ

مامان داشتم نگاه میکردم..

و فقط قیافه ام اینجوری میشودتعجبکلافه

هر چند که تمام سعی ام را میکنم که صبووووور باشم...

اما واقعا در خانه یک امیر کوچک داشتن خیلی خیلی سخت است..خودش یک پروژه

عظیم است که مبادا این امیر لوس شود...مبادا این امیر آنگونه که شایسته است تربیت 

نشود وهزار تا مبادای دیگر.........

حال و روز این روزهای من  اما حسابی خوش است  و دقیقا حکم یک دانش آموز زرنگ

را دارم که باید تمام محفوظات و معلوماتش را عملا پس بدهد نیشخندیول

راستی خود خدا که انقدر سفارش این امیرهای کوچک را کرده حتما کمک می

کند..مطمئن هستم..

پی نوشت : این عکس محمدطه رو خیلی دوست دارم ..اینجا حدودا 5 ماهه است خنده اش خستگی ام را میریزد بیرون


کلمات کلیدی :مادرانه
.:: نظرات () ::.


 

Powered By persianblog.ir Copyright © by mtaha
This Template  By Theme-Designer.Com